مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 1 2 2026 4 30 The Effectiveness of Reality Therapy on Self-Differentiation and Sexual Self-Efficacy of Women with Multiple Sclerosis اثر بخشی واقعیت درمانی بر خود متمایز سازی و خودکارآمدی جنسی در زنان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس fa فائزه درچه زاده دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد پریناز سجادیان اصفهان 2025 10 13 <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif;">The present study was conducted to examine the effectiveness of reality therapy on self-differentiation and sexual self-efficacy in women with multiple sclerosis. This research employed a quasi-experimental design with pre-test, post-test, and follow-up phases, including a control group. The statistical population consisted of all women with multiple sclerosis in Isfahan city in 2024. The sample included 30 eligible patients from the Isfahan MS Association, selected through convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups. Data were collected using the Self-Differentiation Inventory (SDI-SF) by Drake and Murdock (2015) and the Sexual Self-Efficacy Questionnaire by Vaziri and Lotfi (2013). Data analysis was performed using repeated measures ANOVA in SPSS version 29. The results showed that reality therapy was effective on self-differentiation and all its subcomponents in the post-test phase (P&lt;0.05), but the effects of the intervention did not remain in the follow-up phase (P&gt;0.05). Also, this treatment had a significant effect on sexual self-efficacy in the post-test phase, and the effects of the intervention remained in the follow-up phase (P&lt;0.05). The findings of this study demonstrated that reality therapy is a reliable and sustainable approach for improving psychological conditions in patients with multiple sclerosis, including self-differentiation and sexual self-efficacy.</span></p> <p><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif;">مالتیپل اسکلروزیس یک بیماری خود ایمنی سیستم عصبی مرکزی است که منجر به ناتوانی جسمی و کاهش کیفیت زندگی می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی واقعیت درمانی بر خودمتمایز سازی و خودکارآمدی جنسی در زنان دارای مالتیپل اسکلروزیس انجام گرفت. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی زنان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیسِ شهر اصفهان در سال 1403 تشکیل داده اند. نمونه پژوهش حاضر 30 نفر از بیماران واجد شرایط انجمن ام اس اصفهان بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه خود متمایز سازی (SDI-SF) دریک و موراک (2015) و پرسشنامه خودکارآمدی جنسی وزیری و لطفی (1392) به دست آمدند. برای تجزیه و تحلیل آنها از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر از نرم افزار 29SPSS&nbsp; استفاده شد. نتایج نشان داد که واقعیت درمانی بر خودمتمایز سازی و تمام زیر مولفه های آن در مرحله پس آزمون اثربخش بوده است (05/0&gt;P)، اما در مرحله پیگیری اثرات مداخله باقی نمانده است (05/0&lt;P). همچنین این درمان بر خودکارآمدی جنسی در مرحله پس آزمون تاثیر معناداری داشته و اثرات مداخله در مرحله پیگیری همچنان باقی مانده است (05/0&gt;P). نتایج این پژوهش نشان داد که واقعیت درمانی رویکرد قابل اتکاء و پایداری در بهبود شرایط روانشناختی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس، از جمله خود متمایز سازی و خود کارآمدی جنسی است.</span></p> http://psycapability.ir/fa/Article/Download/54716