مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری دوفصلنامه پژوهشنامه حقوق خصوصی احرار 2821-2703 7 13 2026 4 15 The Status of Construction Partnership Agreements in the Iranian Legal System and Their Impact on the Parties' Obligations toward Third-Party Buyers جایگاه قرارداد مشارکت در ساخت در نظام حقوقی ایران و تأثیر آن بر تعهدات طرفین در برابر خریداران ثالث 170 209 10.66224/ahrar.53665.7.13. fa نرجس خان والی دانشجوکارشناس ارشد حقوق خصوصی، گروه حقوق، موسسه آموزش عالی احرار، رشت، ایران. سید علی جبار گلباغی ماسوله استادیار گروه فقه و حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. 2025 10 22 <p>Despite its widespread prevalence in Iran's construction projects, the legal nature of construction partnership contracts remains ambiguous within the classification of nominate and innominate contracts. This ambiguity intensifies when the developer pre-sells a portion of the units to third-party purchasers and subsequently the underlying partnership contract is disrupted. Using a descriptive-analytical and desk research methodology, this study pursues two fundamental questions: First, does the intrinsic nature of the construction partnership contract create any direct obligation for the landowner toward third-party purchasers? The working hypothesis posits that the doctrine of privity of contract governs and primary liability rests with the developer, unless an agency or representative clause within the contract is established. Second, what impact does the Law on Mandatory Official Registration of Real Estate Transactions have on these obligations? The findings indicate that while this law enhances registration certainty, it does not fundamentally alter the nature of these tripartite relations; therefore, the necessity to reform the Building Pre-Sale Law and clarify the joint and several liability of the landowner and developer remains imperative.</p> <p>قرارداد مشارکت در ساخت علی&zwnj;رغم رواج گسترده در پروژه&zwnj;های عمرانی ایران، از نظر ماهیت حقوقی در میان عقود معین و نامعین همچنان مبهم است. این ابهام هنگامی تشدید می&zwnj;شود که سازنده بخشی از واحدها را به خریداران ثالث پیش&zwnj;فروش می&zwnj;کند و متعاقباً قرارداد اصلی مشارکت با اختلال مواجه می&zwnj;گردد. در این پژوهش که به روش کتابخانه&zwnj;ای و تحلیلی انجام شده، دو سؤال اساسی دنبال می&zwnj;شود: نخست آنکه آیا ماهیت قرارداد مشارکت به خودی خود تعهدی برای مالک در برابر خریداران ثالث ایجاد می&zwnj;کند یا خیر؟ فرضیه مقاله بر آن است که اصل نسبی بودن قراردادها حاکم بوده و مسئولیت اولیه متوجه سازنده است، مگر آنکه شرط وکالت یا نایبی ضمن عقد احراز گردد. دوم آنکه قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول چه تأثیری بر این تعهدات دارد؟ یافته&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد این قانون گرچه امنیت ثبتی را افزایش داده، در ماهیت روابط سه&zwnj;وجهی تحول اساسی ایجاد نکرده و کماکان نیاز به اصلاح قانون پیش&zwnj;فروش ساختمان و شفاف&zwnj;سازی مسئولیت تضامنی مالک و سازنده احساس می&zwnj;شود.</p> http://ahrarlawjournal.ir/en/Article/Download/53665