مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 1 4 2026 8 20 Investigating the Effectiveness of Group Cognitive-Behavioral Play Therapy on Aggressive Behaviors in Children Aged 8 to 11 with Diabetes in Isfahan بررسی اثربخشی بازی‌درمانی شناختی‌رفتاری بر رفتارهای پرخاشگرانه کودکان ۸ تا ۱۱ سال مبتلا به دیابت در شهر اصفهان fa سید حسن حسینی دستجردی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز زهرا خسروی 2026 4 7   The aim of this study was to examine the effectiveness of group cognitive–behavioral play therapy on aggressive behaviors in children with diabetes aged 8 to 11 years. This research employed a quasi-experimental design with a pretest–posttest control group. From the population of children with diabetes in the city of Isfahan, 30 children were selected purposively and randomly assigned to an experimental group (15 participants) and a control group (15 participants). The experimental group received group cognitive–behavioral play therapy in eight 45-minute sessions, while the control group received no intervention. Data were collected using the Child Behavior Checklist (CBCL) from the Achenbach System of Empirically Based Assessment and analyzed using analysis of covariance (ANCOVA). The findings indicated a significant difference between the two groups in posttest aggressive behavior scores after controlling for pretest effects (p = 0.044). The results suggest that group cognitive–behavioral play therapy significantly reduces aggressive behaviors in children with diabetes. The application of this approach alongside medical treatments may be considered as part of comprehensive psychosomatic care programs for children in healthcare centers هدف این پژوهش بررسی اثربخشی بازی&zwnj;درمانی شناختی-رفتاری گروهی بر رفتارهای پرخاشگرانه  کودکان ۸ تا ۱۱ سال مبتلا به دیابت  بود. این پژوهش از نوع نیمه&zwnj;آزمایشی با طرح پیش&zwnj;آزمون–پس&zwnj;آزمون با گروه کنترل بود. از میان جامعه آماری کودکان مبتلا به دیابت در شهر اصفهان، ۳۰ کودک به&zwnj;صورت هدفمند انتخاب و به&zwnj;طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۴۵ دقیقه&zwnj;ای تحت مداخله بازی&zwnj;درمانی شناختی-رفتاری قرار گرفت و گروه کنترل مداخله&zwnj;ای دریافت نکرد. داده&zwnj;ها با استفاده از مقیاس سیاهه رفتار کودک از مجموعه های فرم های ارزیابی اختلالات رفتاری گردآوری و با تحلیل کوواریانس تحلیل شد. یافته&zwnj;ها نشان داد که بین دو گروه از نظر نمرات رفتارهای پرخاشگرانه  در پس&zwnj;آزمون، پس از کنترل اثر پیش&zwnj;آزمون، تفاوت معناداری وجود دارد(0/044=P) .نتایج به دست آمده  حاکی از آن است که بازی&zwnj;درمانی شناختی-رفتاری گروهی به&zwnj;طور معناداری منجر به کاهش رفتار های پرخاشگرانه  مبتلا به دیابت می&zwnj;شود. کاربرد این رویکرد در کنار درمان&zwnj;های پزشکی، می&zwnj;تواند به&zwnj;عنوان بخشی از برنامه&zwnj;های جامع مراقبت روانی–جسمی کودکان در مراکز درمانی مورد توجه قرار گیرد.

http://psycapability.ir/ar/Article/Download/53145