مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مدیریت فردا 2228-6047 20 69 2022 11 20 Designing Supply Chain Resilience Model Using ISM and SEM Integrated Approach. (The case study of Electrokavir Industrial Co.) طراحی الگوی تاب‌آوری زنجیره تأمین با بهره‌گیری از رویکرد تلفیقی ISM و SEM (موردمطالعه شرکت تولیدی صنعتی الکتروکویر) 0 0 fa نگار جلیلیان دانشگاه علم و هنر یزد، گروه علوم انسانی، دانشکده مدیریت و حسابداری شیما احمدی سید حبیب اله میرغفوری 2021 3 24 In recent years, numerous problems and obstacles have hampered the ability of companies to produce and distribute their products. Organizations are always exposed to threats from inside and outside the environment and challenge organizations for a while. Natural disasters, disease outbreaks, terrorist attacks, recessions, equipment, and machinery failures, as well as human error, are examples of how the environment threatens the stability and security of the organization. Today, the organization's supply chain is more complex than in the past and is more sensitive to disruptions. In general, in today's turbulent and uncertain business environment, the supply chain is prone to accepting events that lead to business disruption. How organizations can manage existing discontinuities and uncertainties has been the focus of industry experts and researchers in recent years. Based on studies, researchers have found that to reduce these consequences, supply chain management must move towards innovative approaches in order to be more able to deal with risk disorders and disruptions. In this regard, focusing on the concept of resilience can be helpful. Resilient organizations are less sensitive to supply chain ruptures and can manage them when ruptures occur and are at risk. For the success of organizations in such situations, the supply chain has a large share in this success, and therefore supply chain resilience is more evident. In the present study, the factors affecting supply chain resilience and modeling of these factors are investigated. In this study, which has been done with a combined qualitative-quantitative approach, at first using the interpretive structural modeling (ISM) method, the conceptual model of the research was extracted and then the model was designed in the first stage with quantitative structural equation modeling approach has been quantitatively evaluated. According to the results of the research in the first stage, it was found that environmental and external factors, risk management, knowledge and information technology management, human resources, management and leadership, efficiency and effectiveness, supply chain enablers, financial resources, and flexibility are the most important factors. Supply chain and environmental and external factors as the most important factor affecting the flexibility and consequently resilience of the supply chain of the organization. Also, based on the results in the second phase of the research, there is a direct and significant relationship between environmental and external factors with risk management, knowledge and information technology management, human resources, management and leadership, efficiency and effectiveness, supply chain enablers and financial resources. در سال های اخیر مشکلات و موانع متعددی توانایی شرکت‌ها را برای تولید و توزیع محصولاتشان با اختلال مواجه کرده است. بلایای طبیعی، شیوع بیماری، حملات تروریستی، رکود اقتصادی، خرابی تجهیزات و ماشین آلات و همچنین خطای انسانی ازجمله تهدیداتی است که از محیط داخلی و خارجی به سازمان ها واردشده و ثبات و امنیت سازمان را مور تهدید قرار می دهد. در محیط کسب‌وکار متلاطم و مملو از عدم قطعیت امروز، زنجیره تأمین مستعد پذیرش رویدادهایی است که منجر به گسستگی فعالیت ها می شود. این‌که چگونه سازمان ها می توانند گسستگی ها و عدم قطعیت موجود را مدیریت کنند، موضوعی است که در سال های اخیر تمرکز صاحب نظران صنعتی و پژوهشگران را به خود معطوف ساخته است. آن‌ها طی مطالعات صورت گرفته دریافته اند که برای کاهش پیامدهای مذکور، مدیریت زنجیره تأمین برای اینکه بتواند در مقابله با اختلالات ناشی از ریسک و بروز گسستگی ها توانایی بیشتری داشته باشد باید به سمت رویکردهای نوآورانه پیش رود که در این راستا، تمرکز بر مفهوم تاب آوری می تواند راهگشا باشد. سازمان های تاب آور نسبت به گسستگی های زنجیره تأمین حساسیت کمتری داشته و قادر هستند تا در زمان وقوع گسستگی و قرار گرفتن در شرایط ریسک، آن‌ها را مدیریت کنند. جهت موفقیت سازمان ها در چنین شرایطی، زنجیره تأمین سهم بسیاری در این موفقیت دارد و لذا تاب آوری زنجیره تأمین بیشتر نمود میابد. در پژوهش حاضر، به بررسی عوامل مؤثر برتاب آوری زنجیره تأمین و مدل‌سازی این عوامل پرداخته می شود. در این پژوهش که با رویکرد ترکیبی کیفی-کمی انجام پذیرفته است، در ابتدا با استفاده از روش مدل‌سازی ساختاری تفسیری (ISM)، مدل مفهومی پژوهش استخراج گردید و در ادامه مدل طراحی‌شده در مرحله اول، با رویکرد مدل‌سازی معادلات ساختاری مورد ارزیابی کمی قرارگرفته است. با توجه به نتایج پژوهش در مرحله اول مشخص گردید که عوامل محیطی و خارجی، مدیریت ریسک، مدیریت دانش و فناوری اطلاعات، منابع انسانی، مدیریت و رهبری، کارایی و اثربخشی، توانمندسازهای زنجیره تأمین، منابع مالی و انعطاف پذیری مهم‌ترین عوامل مؤثر بر تاب‌آوری زنجیره تأمین می باشند و عوامل محیطی و خارجی به‌عنوان مهم‌ترین عامل تأثیرگذار بر انعطاف‌پذیری و درنتیجه تاب‌آوری زنجیره تأمین سازمان هست. همچنین بر اساس نتایج در مرحله دوم پژوهش بین عوامل محیطی و خارجی با مدیریت ریسک، مدیریت دانش و فناوری اطلاعات، منابع انسانی، مدیریت و رهبری، کارایی و اثربخشی، توانمندسازهای زنجیره تأمین و منابع مالی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. http://modiriyatfarda.ir/fa/Article/Download/27060